اوباش همراه با شعبان بي‌مخ در يورش به حزب پان ايرانيست ۲۸ امرداد

اعلاميه كميته عالي رهبري حزب پان ايرانيست

[ دوشنبه ۲۶ ا مرداد ماه ۱۳۳۲] 

مردم رشيد و دلاور ايران, زنان و مردان شرافتمند ايراني :

بيدار باشيد كه دشمن حيله گر و خشمگين آخرين تلاش خود را براي بي‌اثر ساختن ثمره‌ي مبارزات چندين ساله ما به‌كار برده است. ملت ايران مبارزه كرد تا از چنگال استعمارگران خون‌آشام و عوامل و ايادي پست و وامانده اجنبي بيرون آيد ولي در تمام مدتي كه ملت ايران با قدرت و شدت عليه نفوذ اجنبي بيكار مي‌نمود, دشمن با استفاده از وجود جاسوسان داخلي عليه مبارزات ملت ايران را توطئه مي‌كرد .

تحريكات و دسائس اجنبي آن‌قدر ادامه پيدا كرد تا اين‌كه منجر به عملي شدن كودتاي مفتضح و ننگين ۲٥ مرداد گرديد .

البته انتظار مي‌رفت كه دشمن در مرحله نهايي از فاسدترين كانون‌ها براي ايجاد توطئه و تحريك عليه مصالح ملي ما استفاده نمايد.

ولي اكنون كه ملت ايران با سرفرازي و افتخار توفيق يافت توطئه كودتاچيان و عمال پست و رسواي بيگانه را خنثي سازد, بايد هم‌چنان با روشن بيني و نظارت دقيق و كامل بر جريانات, راه آينده خود را هموار سازد.

درك موقعيت فعلي كشور ايران و خطري كه هرلحظه ممكن است موجوديت و هستي ملت ما را مورد تهديد و انهدام قرار دهد, بايد براي هر فرد ميهن پرست ايران روشن و آشكار باشد.

كميته عالي رهبري حزب پان ايرانيست اكنون كه ملت ايران يكي از اثرات توطئه استعمارگران را خنثي ساخته است, اعلام مي‌كند كه هنوز اين خطر از طرف عناصر و دسته‌هايي كه در لباس طرفداري از نهضت ملي و يا عناوين ديگر فعاليت مي‌كنند رفع نشده است.

 ملت ايران بايد با هوشياري و بيداري كامل, هرگونه توطئه و تحريكي را كه ممكن است در آينده برعليه مصالح ملي ما صورت گيرد پيش‌بيني بنمايد. كميته عالي رهبري حزب پان ايرانيست همه ميهن‌پرستان, همه مردان و زنان رزمنده, همه طرفداران عظمت و استقلال ملت ايران را كه خواهان طرد و ريشه‌كن نمودن اجنبي هستند به‌موقعيت و خطرات احتمالي آينده متوجه مي‌سازد.

 اگر ما امروز موفق شده‌ايم كه بساط شركت سابق نفت را از ميهن خود برچينيم و از نفوذ سياسي انگليس‌ها در ميهن خود بكاهيم ولي باز ديديم كه همين سياست انگليس به كمك دست‌هاي مرموز ديگري كه مرتبا در ميهن ما مشغول تحريكات هستند, مي‌خواستند با يك كودتاي مسلحانه اوضاع ميهن ما را دگرگون سازند و تسلط اجنبي را بر ملت ما تجديد نمايند.

ولي ملت ما ايران نمي‌تواند اجازه دهد كه با ضعيف شدن سياست امپراطوري انگليس در ايران دست بيگانه ديگري در ايران تقويت شود و در لباس جديد, سياست انگليس به‌مرحله عمل درآيد و با سياست‌هاي جديدي عامل دگرگون كردن اوضاع ملت ايران باشند .

حزب پان ايرانيست كه اكنون باشكوه و عظمت بي‌مانندي پرچم‌دار ناسيوناليسم ايرانست خواسته‌هاي ملت ايران را در موقعيت كنوني اعلام مي‌‌دارد :

1-    بايد هرچه زودتر محركين و عاملين و مسببين كودتاي ۲٥ ا مرداد كه دشمنان واقعي نهضت جنبش ناسيوناليستي ملت ايران هستند, محاكمه و به شديدترين وجهي مجازات شوند تا بارديگر دشمنان ملت ايران و سرسپردگان بيگانه, نتواند آلت اجراي سياست بيگانه واقع نشوند .

2-    ملت ايران همان‌طور كه تا بحال بارها نشان داده است, شعار جاوداني « مخالفت با هرنوع نفوذ بيگانه » را تعقيب مي‌كند و به هيچ‌وجه اجازه نمي‌دهد كه اجنبي پرستان و نوكران بيگانه در تعيين سرنوشت او دخالت داشته باشند.

بنابراين كميته عالي رهبري حزب پان ايرانيست بنام ملت ايران مي‌خواهد كه دولت ملي دكتر مصدق با اجراي سياست شديد دست بلشويك‌ها و همه دشمنان استقلال و عظمت ما را از امور كوتاه نمود و از نزديك شدن اين عناصر به نهضت ملي ايران جلوگيري نمايد.

3-   اكنون كه نهضت ملي ايران بدون انحراف راه خود را دنبال نموده و عوامل و ايادي بيگانه از آن دور شده‌اند , ملت ايران از دكتر مصدق مي‌خواهد كه يك برنامه وسيع اقتصادي و اصلاحي كه متضمن حفظ و بقاي خانواده‌هاي ايراني و دومان‌هاي آن‌ها از تبليغات و تحريكات اجنبي پرستان باشد به مرحله اجرا درآيد. تا راه براي اصلاحات عميق‌تر و اساسي‌تر آينده باز گردد.

4-    امروز بايد همه‌ي قشرهاي مختلف اجتماع, همه‌ي ميهن‌پرستان و علاقمندان به استقلال و عظمت ايران جبهه متحد و نيرومندي را با برنامه‌ منظم براي حمايت از دكتر مصدق و مقابله با عناصر بيگانه‌پرستان و عناصر ضد ملي تشكيل دهند و راه براي عملي شدن هدف‌هاي اساسي و بزرگ ملت ايران باز نمايند.

 كميته عالي رهبري حزب پان ايرانيست

                                                   دوشنبه ۲۶امرداد

"به دوست نازنین دربندم ابوالفضل عابدینی"

می اندیشیدم که عنوان این نوشته را چه بگذارم.خواستم بنویسم،شریفی نیا سر سپرد.بعد از مدتی کلنجار رفتن با خود نوشتم:شریفی نیا جان سپرد.جان در ادبیا ت فارسی در بسیاری از موارد،معنایی غیر از تن و این جسم خاکی دارد.جان،جوهره و اصل هر چیز است. وقتی می گوییم "جان کلام"،از گوهره و بطن کلام سخن می گوییم.همان که فردوسی بزرگ آن را در کنار "خرد" ارج می نهد و مولانا می گوید:جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او.به این معنا است که می گویم:شریفی نیا جان سپرد.آقای شریفی نیا! شما که خود را شاگرد علی شریعتی می دانید حتما بحث "هنر برای هنر" ایشان را شنیده اید.هنری که برای هنر مند،مسئولیتی انسانی در پی ندارد.

حضور شریفی نیا و الماسی و قطبی در مراسم تنفیذ احمدی نژاد روح هر هنرمند و هنر فهمی را می آزارد. هنر،روح آدمی را تلطیف می کند و هنرمند عاشق زیبایی است.انسان ها لطافت و زیبایی را دوست می دارند و هنرمند به تبع روح پروانه ای اش دو چندان.در تنفیذ رئیس جمهوری شرکت جستن – ورای همه ی حرف و حدیث هایی که وجود دارد – که چهره و کلامش،و اندیشه و سکناتش،اندک ظرافت و فطانتی را به تصویر نمی کشد،برای کسی چون شماکه با هنر و زیبایی سر و کار دارد چه معنایی می تواند داشته باشد؟جز این که بگوییم هنر را ابزاری کرده اید برای نان به نرخ روز خوردن؟نانی که به خون نداها و سهراب ها و کیانوش های میهنمان آغشته است.هنر قداست دارد. می توان از آن بالشی ساخت برای خود را بر روی آن به خواب زدن،اما دیری نمی پاید که این خواب آشفته خواهد شد.هنر از چماق،اندیشه می سازد.مگر چماق به دست دیروز را ندیده ای که هنر به جای چماق به دستش دوربین داد؟همان که شما مقابل دوربینش ظاهر شدید.از روزگار درس می باید آموخت که: هر که ناموخت از گذشت روزگار / هیچ ناموزد زهیچ آموزگار.

این روزگار فیلسوف شهیری چون مارتین هایدگر را به سبب همکاریش با پیشوای نازی ها مطعون خود ساخت.گونتر گراس را بدنام کرد.بیاندیش که با همچون تویی چه خواهد کرد.

تختی را کنار شعبان جعفری بگذار.بهرام بیضایی را در کنار فرج الله سلحشور.چه چیزی دستگیرت می شود؟فکر کن.

شما می خواهید کجا بیاستید؟نمی گویم که یک هنرمند لزوما باید یک کنشگر سیاسی،اجتماعی ِ آزادی خواه باشد،اما خوش رقصی برای ارباب ِ بی مروت ِ قدرت ِ باد آورده نیز دور از شان یک هنرمند است.

آقای شریفی نیا!می دانی این نوشته را چرا به ابوالفضل عابدینی تقدیم کردم؟یقین دارم که نمی شناسی اش. نه او را و نه بسیاری چون او را.که اگر می شناختی تو را آنجا که قدم گذاشتی چه کار بود.

نوروز در اهواز میهمان ابوالفضل بودم.شب ِ دیر هنگام مرا به شهر برد و با من از مناطق حاشیه ی شهر سخن گفت. حاشیه ای که فقر و فلاکت در آن بی داد می کرد.قلبش برای سرفرازی ایران می طپید.همان قلبی که بیمار است و تاب شکنجه ندارد.حال این جوان شرافتمند در بند است و تو ... .دیگر نمی دانم چه بگویم. می ترسم که حرمت قلم نگه ندارم.در خانه اگر کس است،یک حرف بس است.